20 lat Kaplicy w Małocicach

W niedzielę 19 września 2021 roku na terenie przy kaplicy w Małocicach odbył się Festyn Rodzinny z okazji 20 rocznicy wybudowania i konsekracji Kaplicy p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego. Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą, podczas której Antoni Kręźlewicz w imieniu Komitetu Budowy Kaplicy odczytał historię powstania kaplicy.

Festyn zorganizowały Rady Sołeckie wsi: Augustówek, Jesionka, Janów-Mikołajówka, Małocice, Wrzosówka, Wólka Czosnowska przy wsparciu Urzędu Gminy, KZB i licznych sponsorów. Napoje ufundowali państwo Jabłońscy i Miedzińscy z Wólki Czosnowskiej, a produkty na grilla p. Tomasz Franiewski z Łomnej. Mieszkańcy sołectw zadbali o przepyszne wypieki, kawę i herbatę. Były też gry, zabawy i konkursy dla dzieci z licznymi nagrodami, które sprawnie poprowadził p. Tomasz Wojtczuk. Katarzyna Kręźlewicz przygotowała balony do modelowania, a watą cukrową częstowali Państwo Śliwińscy, po którą ustawiała się długa kolejka. Dużym powodzeniem cieszyła się loteria fantowa przygotowana przez Szkołę Podstawową im. Macieja Rataja w Małocicach. Przedmioty na loterię i nagrody w konkursach dostarczyli: Lokalna Grupa Działania „Między Wisłą a Kampinosem”, Biblioteka Publiczna w Czosnowie, Niepubliczne Przedszkole Elemelek, Szkoła Podstawowa w Małocicach i liczni mieszkańcy wsi. Jedną z atrakcji festynu był również wóz strażacki OSP w Kazuniu Polskim. Mimo pochmurnej aury wszyscy bawili się fantastycznie, a prowadzący imprezę p. Dawid Dziaduś profesjonalnie prezentował sponsorów, zachęcał dorosłych do udziału w konkursach.

Uczestnicy komentowali, że entuzjazm podczas przygotowywania i przebiegu festynu był podobny do tego sprzed 20 laty, który panował przy budowie kaplicy.

Komitet Budowy Kaplicy

 

Historia powstania kaplicy w Małocicach

O potrzebie wybudowania kaplicy w Małocicach dyskutowano już w latach 80-tych ubiegłego wieku, ale wówczas  działania podejmowane nie dały zamierzonego efektu. W czerwcu 1996 r. w trakcie wizytacji J.E. ks. Kardynał Józef Glemp zachęcał do wybudowania kaplicy. Dlatego ks. Proboszcz Jan Kozicki podjął szereg działań, włączając w przedsięwzięcie mieszkańców, szkołę i samorząd gminny.

Na pierwszych spotkaniach koncentrowaliśmy się głównie na ustaleniu miejsca, czyli gdzie ma powstać kaplica, jak pozyskać teren i środki na budowę. Po przedyskutowaniu wielu alternatywnych miejsc (głównie z uwagi na brak funduszy), zdecydowano, aby na ten cel wykorzystać działkę i budynek po Ochotniczej Straży Pożarnej, która od jakiegoś czasu już nie działała.

Na mój wniosek Rada Gminy Uchwałą nr 130 z dn. 9 czerwca 1998 r. postanowiła przekazać tę nieruchomość Kurii Metropolitarnej z uwzględnieniem 99% bonifikaty. Stosowny akt notarialny został zawarty w październiku 1998 r. Od tej chwili podjęto działania, aby miejscu temu nadać charakter sakralny.

Dzień 2 kwietnia 1999 roku Wielki Piątek zapisał się w historii naszej miejscowości jako pierwsze i bardzo ważne wydarzenie religijne. Drogą Krzyżową z zabytkowym krzyżem drewnianym, który pamiętał odległe lata powstania styczniowego, a może nawet listopadowego, wykopanym z przydroża na skrzyżowaniu dróg z Małocic w kierunku Łosiej Wólki, rozpoczęto użytkowanie byłego budynku OSP jako Kaplicy w Małocicach pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego.

W prowizorycznych warunkach odprawiane były coniedzielne Msze Święte do końca czerwca 1999 r. W lipcu przystąpiono do wykonania remontu bieżącego, aby zdewastowanej sali nadać należyty wygląd. Zmieniono posadzkę, oczyszczono ściany z czerwonych lamperii, wymieniono drzwi, a okna oszklono. Warto podkreślić, że wszystkie prace zostały wykonane w czynie społecznym. Z końcem sierpnia remont ukończono. Mszą Świętą na rozpoczęcie roku szkolnego 1999/2000 odbyła się już w wyremontowanej kaplicy. Rozpoczęły się przygotowania do pierwszego odpustu, 14 września 1999 r ksiądz dziekan Zbigniew Sajnóg w asyście czterech księży odprawił odpustową Mszę Świętą z udziałem licznej grupy wiernych.

Kolejnym ważnym aspektem był dekret 21 listopada 1999 roku JE ks. kardynała Józefa Glempa Prymasa Polski, zezwalający na przechowywanie Najświętszego Sakramentu w poświęconym Tabernakulum.

W lipcu 2000 roku zapadła decyzja o gruntownej przebudowie kaplicy. Ks. Proboszcz Jan Kozicki przywiózł dwóch młodych księży architektów, którzy przygotowali makietę, opierającą się w dużej mierze na fundamentach istniejącego budynku. Po miejscowych odkrywkach stwierdzili, że fundamenty są dobre, należy tylko rozebrać zniszczony stropodach. Od lipca 2000 do marca 2001 roku trwał dziewięciomiesięczny okres bardzo intensywnych prac.

Mieszkańcy zadeklarowali się wykonać wiele prac w czynie społecznym oraz gromadzić niezbędne fundusze poprzez comiesięczne zbiórki pieniężne. Wszyscy z entuzjazmem patrzyli na pomysł wybudowania kaplicy dla tej miejscowości. Powołany został Komitet Budowy Kaplicy w składzie: Antoni Kręźlewicz, Hanna Kręźlewicz, Andrzej Kopczewski, Stanisław Opałka, Ryszard Nosarzewski.

Prace rozbiórkowe i pomocnicze, zakupy, transport materiałów wykonywano również w czynie społecznym. Do profesjonalnych prac budowlanych, podwyższenia murów, dobudowy wieży i absydy wynajęto ekipę murarzy z Białorusi. Byli oni zakwaterowani i żywieni przez państwa Ewę i Edwarda Nosarzewskich. Więźbę dachową i wystrój wnętrza tj. sufit, chór, boazerię wykonała czteroosobowa ekipa p. Józefa Nędzy (górali z Dzianisza koło Zakopanego). Dwóch górali mieszkało u Jadwigi i Andrzeja Kopczewskich, a dwóch u Hanny i Antoniego Kręźlewicz, poza noclegiem otrzymywali śniadania, a obiady i kolację przygotowywały kolejno poszczególne rodziny z naszych miejscowości. Prace z przerwami trwały ok. pół roku i zakończyły się bardzo efektywnie wykonaną stolarką. Należy dodać, że drewno na więźbę i dach otrzymaliśmy nieodpłatnie z Kampinoskiego Parku Narodowego, a materiał na boazerię przekazał również nieodpłatnie p. Ryszard Nosarzewski. Prace blacharskie i pokrycie dachu wykonał p. Bogdan Szafrański, a Zbigniew Kurlanc i Ireneusz Więckiewicz ułożyli terakotę. Instalacje w-k i c.o. zrealizował Jacek Trojanowski, instalację elektryczną sfinansował i wykonał Jan Gawąd. Podmurówkę ogrodzenia wybudował Waldemar Karczewski, a przęsła metalowe zainstalował Wojciech Piasecki z Pomiechówka.

Poza wymienionymi głównymi wykonawcami, którzy realizowali prace z dużymi upustami lub tylko po kosztach, olbrzymie znaczenie miały różne prace pomocowe realizowane przez naszych mieszkańców w czynie społecznym. Ś. P. Jadwiga Szymańska w prowadzonej kronice wymienia kilkudziesięciu mieszkańców naszych wsi, którzy włożyli istotny wkład w budowę kaplicy. Nie odważę się ich wymieniać, bo mógłbym kogoś pominąć. Bezsprzecznie należy stwierdzić, że prawie wszystkie rodziny z naszych miejscowości miały swój istotny udział w budowie kaplicy, comiesięcznie przekazując składkę pieniężną. Odbyło się co najmniej 28 zbiórek pieniężnych, przeprowadzanych w poszczególnych wsiach przez zaangażowane osoby. To była bardzo trudne i czasem niewdzięczne zadanie. Rolę skarbnika Komitetu pełniła p. Hanna Kręźlewicz, która przed każdą kolejną zbiórką przygotowywała pełną informację, ile wyniosła każda zbiórka i co za nią zostało opłacone.

Mówiąc o zaangażowaniu finansowym mieszkańców, pamiętamy o pomocy finansowej udzielonej nam przez Ś.P. Biskupa Mariana Dusia i Ś.P. Księdza Proboszcza Jana Kozickiego.

Po wykonaniu opisanych powyżej prac w marcu 2001 roku odprawiono pierwszą Mszę Świętą w pięknej kaplicy jako prawdziwym Domu Bożym.

Kaplica wymagała jednak wyposażenia. Ławki i konfesjonał wykonali i zmontowali górale z Dzianisza, a ołtarz p. Witold Grzybowski. Renowacją i zamontowaniem historycznego krzyża zajął się profesor Andrzej Łopiński. Całość dopełniły zabytkowe żyrandole i piękne witraże. Transport ławek z Dzianisza nieodpłatnie zorganizował SKR Czosnów.

13 maja 2001 roku po raz pierwszy w kaplicy odbyła się uroczystość Pierwszej Komunii Świętej, a 23 września 2001 Jego Eminencja Ksiądz Kardynał Józef Glemp Prymas Polski dokonał wyświęcenia Naszej Kaplicy.

To już 20-cia lat jak ten piękny Dom Boży nam służy. Dzięki zaangażowaniu naszych księży odbyły się w tym czasie: setki Mszy świętych, nabożeństw, rekolekcji, chrztów i ślubów. Nieoceniony wkład czynem, modlitwą i piórem wniosła Ś.P. Jadwiga Szymańska. Podziękowanie i słowa uznania należą się również p. Jadwidze Rydel i p. Ryszardowi Nosarzewskiemu za troskę o naszą kaplicę.

Antoni Kręźlewicz

Autorami zdjęć są:

Daniel Ryński,
Anna Podgajna,
Krzysztof Bąk

Zobacz również